دشتهاي آلوده ست

در لجنزار گل لاله نخواهد روئيد

***

در هواي عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟

فكر نان بايد كرد

و هوايي كه در آن

نفسي تازه كنيم

***

گل گندم خوب است

گل خوبي زيباست

اي دريغا كه همه مزرعه دلها را

علف كين پوشانده ست

***

هيچكس فكر نكرد

كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست

و همه مردم شهر

بانگ برداشته اند

كه چرا سيمان نيست

و كسي فكر نكرد

كه چرا ايمان نيست

***

و زماني شده است

كه به غير از انسان

هيچ چيز ارزان نيست...

۱٦ بهمن ۱۳۸۳ - محمود ...... نظرات ()