همیشه میان دعای من بودی

میان گریه و  ربنــای من بودی

تمـــام شب از نبــود تــو گفتــم

تو حاجت من از خدای من بودی

در ازدحــام  غربـت این آدمهــا

فقط توئی که آشنای من بودی

چه لحظه قشنگی است تو را دیدن

اگــــر چــه نوبـت فـــردای من بودی

شکـسته بال بودم دوبـاره پریدم

بدان امید که تو  هوای من بودی

هزار شـکر که از میان نعمت ها

تو قسمت من از خدای من بودی

 

٤ اسفند ۱۳۸٧ - محمود ...... نظرات ()