اي مهربانتر از من،

 با من .

در دستهاي تو،

آيا كدام رمز بشارت نهفته بود ؟

كز من دريغ كردي .

تنها تويي،

مثل پرنده هاي بهاري در آفتاب

مثل زلال قطره باران صبحدم

مثل نسيم سرد سحر،

 مثل سحر آب

آواز مهرباني تو با من،

در كوچه باغهاي محبت،

مثل شكوفه هاي سپيد سيب،

ايثار سادگي ست .

افسوس !

آيا چه كس تو را،

از مهربان شدن با من،

مايوس مي كند ؟

۳٠ بهمن ۱۳۸۳ - محمود ...... نظرات ()