شراره ای بر جامه مرد نانوا افتاده بود و تقلا می کرد تا خاموشش کند جوانمرد در آن حوالی می گذشت، نانوا و تقلايش را ديد آهی کشيد و ايستاد،

و به درد گفت:

افسوس سالهاست آتش خودخواهی و ريا در دلمان افتاده است و هيچ تقلا نمی کنيم که خاموشش کنيم اين شراره جامه مان را خواهد سوخت ،

آن آتش اما...

جانمان را می سوزاند

                  جانمان را

                                  و

                                                       ايمانمان را!!! 

٢٦ آذر ۱۳۸٤ - محمود ...... نظرات ()